تعریف فرایند جوشکاری:

جوشکاری یکی از روشهای تولید می باشد. هدف آن اتصال دایمی مواد مهندسی (فلز، سرامیک ، پلیمر، کامپوزیت) به یکدیگر است به گونه‌ای که خواص اتصال برابر خواص ماده پایه باشد.
جوشکاری عبارت است از فرایند اتصال دائمی قطعات (فلزی یا غیرفلزی)، به روش ذوبی یا غیر ذوبی، با به‌کارگیری یا بدون بکارگیری فشار، با استفاده یا بدون استفاده از ماده پرکننده می‌باشد. امروزه جوشکاری به صورت یک علم پیشرفته و موثر در خدمت صنایع در آمده است. فرایندهای جوشکاری به دو دسته اصلی تقسیم می‌شوند: فرایندهای جوشکاری ذوبی و فرایندهای جوشکاری غیر ذوبی.
انواع جوشکاری عبارت است از:

  • جوش قوس الکتریکی
  • نقطه جوش
  • جوشکاری فلزات رنگین
  • لحیم کاری
  • جوشکاری به طریقه برق و گاز
  • جوشکاری و یرشکاری در زیر آب
  • انواع جوشکاری مدرن در صنایع نظامی
  • جوشکاری پلاستیک

روش های جوشکاری که در آنها از گاز محافظ استفاده میشود:

جوشکاری قوسی با گاز محافظ GMAW

این روش یکی از پرکاربردترین انواع جوشکاری است. اساس روش GMAW بر برقراری قوس الکتریکی میان الکترود (سیم‌جوش) مصرف شدنی و قطعه کار می‌باشد. این قوس با افزایش دما موجب ذوب شدن و اتصال دو قطعه کار می‌شود. در این نوع از جوشکاری از یک گاز محافظ به منظور جلوگیری از تماس گازهای موجود در هوا با ، قوس و حوضچه و فلز مذاب استفاده می‌شود. این روش به دو صورت اتوماتیک و نیمه اتوماتیک قابل انجام می‌باشد. در حال حاضر تمام فلزات و آلیاژهای مهم صنعتی مانند فولادهای کربنی، فولادهای کم آلیاژ، فولادهای زنگ نزن، آلیاژهای آلومینیم، مس، نیکل، در تمام وضعیتها با از این روش قابل جوشکاری میباشد. امروزه جوشکاری GMAW به خاطر تنوع و سرعت بالا به عنوان متداول‌ترین نوع جوشکاری مورد استفاده قرار می‌گیرد.
جوشکاری TIG همان جوشکاری آرگون می‌باشد که از گاز آرگون جهت محافظت از جوش استفاده می‌شود. دو روش دیگر جوشکاری قوس الکتریکی با گاز محافظ شامل دو روش MIG و MAG می‌باشد. تفاوت بین این دو روش در نوع گاز مصرفی بوده که برای محافظت جوش بکار می‌رود. در روش MIG (Metal Inert Gas) گاز محافظ از نوع گاز خنثی (آرگون یا هلیوم) بوده، در حالیکه در روش MAG (Metal Active Gas ) گاز محافظ فعال بوده (نظیر CO2 یا ترکیبی از آن با آرگون). جوشکاری پلاسما یا همان PAW. واژه پلاسما به معنای گاز یونیزه شده بوده و حالت چهارم یک ماده می‌باشد. چنانچه هوا یا گاز محافظ در قوس الکتریکی، شرایط گذر به حالت پلاسما را بیابند، قوس الکتریکی مربوطه دارای انرژی حرارتی زیادی خواهد شد به طوری که درجه حرارت قوس به بیش از 20000 درجه سانتیگراد می‌رسد.

گاز محافظ

برای اکثر کاربران گاز محافظ فقط برای محافظت جوشکاری از اثرات اکسیژن و نیتروژن در جو است. در حالی که این یک عملکرد کلیدی گاز محافظ است، مزایای دیگر را می توان با انتخاب محصول درست به دست آورد.
بعضی از آنها وابسته به متالورژی است مانند بهبود مقاومت در برابر خوردگی، بعضی از آنها مکانیکی هستند مانند فلز جوش سخت تر، بعضی از آنها مالی هستند مانند کاهش هزینه جوش یا افزایش بهره وری.
درک اینکه چه گازهای محافظتی قادر به خدمت به کسب و کار شما هستند، میتواند مزایای قابل توجه مالی را به همراه داشته باشد و بنابراین شما را به یک مزیت رقابتی واضح تبدیل میکند.
ترکیبات دقیق گازهای گوناگون که اغلب متناسب با مواد خاصی طراحی می شوند، می توانند عملکرد را در هر وضعیت جوشکاری با کاهش هزینه های تولید بهبود بخشد از طریق:
بهبود خواص فلز جوش مانند مقاومت، مقاومت در برابر خوردگی و چقرمگی

  • تغییر شکل و اندازه مهره جوش
  • بهبود کیفیت جوش، با کاهش میزان نقص و ضایعات
  • افزایش سرعت جوشکاری، کاهش زمان تولید
  • استفاده آسانتر از آن، نیاز به آموزش کمتری در حالی که حفظ کیفیت جوش

تمام این بهبود عملکرد می تواند از استفاده از گاز محافظ درست باشد که می تواند به طور مستقیم به پس انداز ملموس تبدیل شود.